Proste Urządzenia Darmowej Energii


W darmowej energii nie ma nic magicznego, a przez „swobodną energię” rozumiem coś, co wytwarza energię wyjściową bez potrzeby używania paliwa, które musisz kupić.

Urządzenia darmowej energii istnieją już od bardzo dawna. Stałem obok młyna wodnego i jego moc jest przerażająca, ponieważ może cię zmiażdżyć w kilka chwil, a nawet nie zauważy. Ten młyn leży nad cicho płynącą rzeką i może działać o każdej porze dnia i nocy, nie płacąc nic za zużytą moc. Budowa młyna będzie kosztować sporo pierwsze miejsce, ale potem produkuje dużą moc z roku na rok. Większość urządzeń wykorzystujących darmową energię jest właśnie taka, ponieważ ich budowa kosztuje przede wszystkim, ale potem działają za darmo.

Ta prezentacja jest głównie dla osób, które nigdy nie spotkały się z darmową energią i nic o niej nie wiedzą. Tak więc każdy rozdział dotyczy tylko jednego urządzenia i próbuje to jasno wyjaśnić.



Rozdział 11: Generator Napędzany Grawitacją

W 1939 r. William Skinner z Miami na Florydzie zademonstrował swój generator piątej generacji napędzany wirującymi obciążnikami. Jego demonstracja znajduje się na stronie tutaj w momencie pisania. Pokazuje swój projekt zasilający dwunastostopową tokarkę, wiertarkę i piłę mechaniczną - wszystkie jednocześnie. Komentator kroniki filmowej stwierdza, że moc wyjściowa wynosiła „1200% mocy wejściowej”, co stanowi COP = 12, ale jest wysoce prawdopodobne, że powinien był powiedzieć „1200 razy” zamiast „1200%”, ponieważ nadal twierdzi, że używając konstrukcja umożliwiłaby moc wejściową jednego konia (746 watów) do zasilania 3500 domów. Gdyby było COP = 12, to każdy z tych 3500 domów otrzymałby mniej niż 2,6 wata, co jest oczywiście błędne. Przy znacznie bardziej prawdopodobnym współczynniku wydajności = 1200, każde gospodarstwo domowe otrzymałoby średnio 255 watów, co może być możliwe w 1939 r., Kiedy niewiele urządzeń było elektrycznych. W każdym razie imponujący sprzęt Skinnera może być napędzany przez pojedynczy pasek napędowy z nici bawełnianej podczas zasilania całego jego warsztatu. Wyglądało to tak:




Ta konstrukcja ma cztery prawie pionowe wały, każdy usztywniony, aby zapewnić dodatkową sztywność. Te obracające się wały przekazują swoją moc obrotową na mechaniczny wyjściowy pasek napędowy widoczny po lewej stronie. Każdy z tych obracających się wałów ma duży ciężar w postaci grubego, krótkiego cylindra zamontowanego wysoko u góry wału i co jest prawdopodobnie jeszcze większym ciężarem w postaci długiego węższego cylindra przymocowanego u dołu wału jak widać po prawej stronie wyjściowego paska napędowego. Te cztery identyczne zestawy wałów wraz z parami ciężarów wirują dwa lub trzy razy na sekundę i wytwarzają całą moc wyjściową.

O ile mi wiadomo, Skinner nigdy nie opatentował swojego projektu ani nie ujawnił, jak on działa. Jednak zasada działania jest naprawdę bardzo prosta, chociaż zrozumienie, jak to działa, może zająć trochę czasu. Możesz to sprawdzić całkiem łatwo, jeśli masz dostęp do staromodnego krzesła z czterema sztywnymi nogami, takimi jak to:




Przechyl krzesło tak, aby opierało się na jednej nodze. Zauważysz, że utrzymanie go w tej pozycji nie wymaga prawie żadnego wysiłku, ponieważ cały ciężar jest podtrzymywany przez podłogę tylko przez jedną nogę. Teraz przesuń górną część krzesła o bardzo małą ilość i utrzymuj górę krzesła w tej pozycji. Zauważysz dwie rzeczy: po pierwsze, bardzo mało wysiłku wymagało przesunięcie górnej części krzesła, a po drugie, krzesło obraca się teraz i staje nieruchomo po tej samej stronie, co górna część krzesła została przesunięta. Zwróć uwagę na dwie inne rzeczy: krzesło obróciło się z powodu nieznacznego przesunięcia blatu i nie obróciłeś go, a jeśli krzesło jest ciężkie, ilość energii na krześle bujanym jest znacznie większa niż ilość energii, którą nałożony na górę krzesła.

Jeśli chcesz nadal przesuwać górę krzesła w małym kółku, wówczas krzesło będzie się obracać w sposób ciągły, tak długo, jak zdecydujesz się chybotać górę krzesła. Ilość energii w obrotowym krześle jest znacznie większa niż energia, którą wydajesz na obracanie fotela. Skąd więc ta dodatkowa energia?

To, co się dzieje, polega na tym, że krzesło obraca się pod wpływem siły grawitacji, aby osiągnąć nowe najniższe możliwe położenie w nowej pozycji górnej części krzesła. Zanim jednak zdąży się tam dostać, należy przesunąć górną część krzesła dalej, więc krzesło musi się bardziej odchylić, aby dotrzeć do najniższego punktu. Ale zanim dotrze na miejsce, ponownie przesuwasz blat… Krzesło kręci się dookoła i dookoła, ciągnięte przez grawitację, tak długo, jak długo zdecydujesz się przesuwać blat. Ale bez względu na to, jak ciężkie jest krzesło, potrzeba niewiele wysiłku, aby wywołać wirowanie.

Skinner miał mechanizm u góry każdego pionowego wału napędowego, który ten mechanizm poruszał górną część wału w małym kółku, umożliwiając mu swobodny obrót przez cały czas. To spowodowało, że bardzo ciężkie ciężary przymocowane do wału wciąż się obracały, a on wykorzystał tę moc ciężkich wirujących ciężarów do napędzania całego swojego warsztatu. Przesunięcie górnej części wałów wymagało tak małej mocy, że użył 93-watowego silnika elektrycznego i aby pokazać, że nawet nie wykorzystał całej mocy tego małego silnika, użył pojedynczej bawełnianej nici jako paska napędowego do przesunięcia blatów z czterech wałków wyjściowych mocy.

Jego mechanizm wygląda na skomplikowany. Wynika to częściowo z faktu, że istnieją cztery identyczne wałki zasilające z ich ciężarami, zamontowane w jednej kompaktowej ramie, co sprawia, że urządzenie wygląda na bardziej skomplikowane niż w rzeczywistości. Wynika to również z faktu, że system pokazany w kronice filmowej jest piątą wersją urządzenia Williama. Jest prawdopodobne, że jego wcześniejsze, znacznie prostsze wersje działały dobrze i zachęciły go do tworzenia jeszcze bardziej wymyślnych wersji.

Istnieją dwa fora, na których członkowie tych forów starają się dokładnie ustalić, jak działa jego maszyna w ostatecznej wersji, a następnie powielić projekt do użytku na dzień dzisiejszy, ponieważ jest to schludny system dostępu do dodatkowej użytecznej mocy. Te fora są na: tutaj i tutaj.

Należy jednak pamiętać, że replika piątej wersji Williama nie jest w rzeczywistości konieczna, ale wystarczy zastosować zasadę obrotowego krzesła, aby stworzyć prosty mechanizm, w którym moc wejściowa jest znacznie mniejsza niż moc wyjściowa .

Jeśli weźmiemy pod uwagę, co się dzieje, być może uda nam się zrozumieć skomplikowany układ Skinnera. Możemy rozważyć tylko jeden z czterech wałów z czterema osiami. Duży ciężar wiruje w kółko, a następnie ten ruch jest wykorzystywany do napędzania wału wyjściowego. W celu zmniejszenia wysiłku potrzebnego do obrócenia ciężaru wał osi został cieńszy, a cztery pręty usztywniające zastosowano do usztywnienia wału dokładnie w taki sam sposób, jak maszty jachtów żaglowych są zwykle usztywniane za pomocą „rozpórek” do podtrzymywania stężenia z masztu i dzięki temu nadać większą ogólną sztywność. Możemy więc zignorować te pręty usztywniające, ponieważ nie mają one nic wspólnego z faktycznym działaniem jego projektu, ale są jedynie jego wyborem spośród wielu różnych opcji konstrukcyjnych.

Pamiętaj o obrotowym krześle i zastanów się, co trzeba zrobić, aby obrócić ciężar Skinnera. Wierzchołek szybu należy przesunąć w małym kółku. Patrząc z góry sytuacja wygląda następująco:




Gdy system jest wyłączony, ciężar przymocowany do dolnej części wału spoczywa bezpośrednio pod górną częścią wału. Po ponownym uruchomieniu systemu pierwszym ruchem jest przesunięcie górnej części wału osi o 90 stopni. Jest to początek ruchu obrotowego i początkowo ruch jest powolny, ponieważ poruszanie się zajmuje dużo czasu. Aby zmniejszyć wysiłek związany z przesunięciem górnej części wału o dziewięćdziesiąt stopni przed dużym mniejszym ciężarem, Skinner dodał ciężar u góry, aby wspomóc ruch w tym kierunku.




Skinner skorzystał również ze swojego bardzo dużego warsztatu, aby użyć mechanizmu napędzanego paskiem powyżej szczytu wału, aby jeszcze bardziej zmniejszyć wysiłek związany z przesuwaniem górnej części wału (do poziomu, w którym mógłby być napędzany przez nici bawełniane). W swojej konstrukcji zastosował cztery oddzielne identyczne wały z dwóch powodów: po pierwsze, całkowita moc wyjściowa jest zwiększona, a po drugie, wszelkie siły boczne wpływające na ramę montażową są dopasowane z każdej strony, co jest pomocne, gdy masz ciężary na obracającym się ramieniu, ponieważ Skinner zrobił.

Ponieważ wały wyjściowe wydają się obracać z prędkością około 150 obrotów na minutę, Skinner zdecydował się zastosować prosty napęd mechaniczny. W 1939 r. Sprzęt napędzany elektrycznie nie był tak rozpowszechniony jak obecnie, ale obecnie prawdopodobnie wolelibyśmy mieć moc elektryczną niż napęd mechaniczny, chociaż ten napęd mechaniczny mógłby być wykorzystywany do napędzania pomp i innych urządzeń o niskiej prędkości. Mamy zatem do czynienia z wprowadzeniem jakiejś formy przekładni, która może podnieść te 150 obr./min do znacznie wyższego poziomu preferowanego przez większość alternatorów.

Podczas gdy możliwe byłoby zastosowanie zwykłego silnika 12-woltowego jako generatora i wytworzenie 12-woltowej mocy elektrycznej, prawdopodobnie wygodniej będzie użyć gotowego generatora elektrycznego, być może o bardzo niskim tarciu jak ten, który został zaprojektowany do pracy z energią wiatrową i który ma 3-fazowe wyjście 12 V lub 24 V:




Fakt, że wyjście jest trójfazowe, może brzmieć nieco zniechęcająco, ale konwersja na prąd stały jest dość prosta:




Wyjście można przekonwertować na prąd stały za pomocą sześciu zwykłych diod lub można zastosować zintegrowany układ diod, gdy istnieje znacznik łączący dla każdego z trzech wyjść i oddzielny znacznik dla DC Plus i DC Minus. Obecne prądy są dość wysokie, ponieważ 400 watów przy 12 woltach stanowi ponad 33 amperów, a szczytowa moc 500 watów to prąd około 42 amperów. Z tego powodu 3-fazowe bloki prostownika mają moc 50 A, co brzmi bardzo wysoko, dopóki nie wykonasz obliczeń i nie odkryjesz, jaki może być prąd. Należy również pamiętać, że drut wyjściowy prądu stałego musi przewodzić ten poziom prądu w sposób ciągły, dlatego potrzebny jest dość solidny drut. Gdyby napięcie wynosiło 220 V, drut przewodziłby przy tym przepływie prądu więcej niż 9 kilowatów, więc normalny 13-amperowy przewód sieciowy jest po prostu niewystarczający i zamiast tego musimy użyć grubego drutu lub więcej niż jednego pasma drutu do zarówno połączenia Plus, jak i Minus.

Ten konkretny generator nie jest drogi i może nieprzerwanie wytwarzać 400 watów energii elektrycznej (33 amperów). Ponieważ typ Skinnera wydaje się wirować przy 150 Hz, zwiększenie prędkości wyjściowej pozwoliłoby na większą moc wyjściową, więc być może dla budowniczego domu układ fizyczny może wyglądać tak:




Można oczywiście zastosować wiele różnych form konstrukcji, ale przy każdej z nich pojawia się pytanie: „Jak sprawić, by wałek kątowy obracał się silnie?”. Jeśli potrafisz zrozumieć złożoność piątej wersji Skinnera pokazanej w kronice filmowej, na pewno by to zadziałało. Wolelibyśmy jednak znacznie prostszy projekt, więc niekoniecznie musimy kopiować to, co zrobił Skinner, ale zamiast tego możemy po prostu zastosować zasadę, którą wykazał. Jednym z możliwych rozwiązań może być naśladowanie eksperymentu na krześle przy użyciu mocnego trzonu z ciężarem przymocowanym do jednej jego strony, być może tak:




Wersja „A” wykorzystuje ciężar do usztywnienia wału, ale powoduje to podniesienie środka ciężkości połączonego wału i ciężaru, co może nie być wygodne. Wersja „B” zwiększa moment obrotowy dla dowolnego ciężaru, odsuwając środek ciężkości ciężaru od linii środkowej wału za pomocą wysięgników. Ponieważ wał obraca się ze stałą prędkością, obciążenie wału będzie zasadniczo stałe i nie powinno być żadnego znacznego wygięcia wału, chociaż może się zginać i pozostać z tym samym zgięciem przez cały czas, gdy obraca się, jeśli waga jest bardzo wysoka w stosunku do sztywności wału.

Musimy wprowadzić pewną moc, aby obrócić górę wału napędowego, ale jeśli ustawimy rzeczy w jednej z setek wykonalnych konfiguracji, wówczas moc wyjściowa będzie znacznie większa niż nasza moc wejściowa. Alternatywnym rozwiązaniem, które umożliwia sterowanie prędkością (a więc i sterowanie mocą wyjściową), jest pobieranie części generowanej mocy elektrycznej i wykorzystywanie jej do napędzania napędu elektrycznego, który ustawia górną część wału napędowego.

Będzie wiele różnych sposobów osiągnięcia tego ruchu. Jedną z metod może to być:




Tutaj mały silnik elektryczny pokazany na zielono jest ustawiony w dół i służy do przesuwania górnej części wału napędowego z dowolnym obrotem, który uważamy za zadowalający, przy użyciu standardowego kontrolera prędkości silnika prądu stałego.

Należy zauważyć, że niezależnie od tego, jaki kąt zostanie wybrany dla wału osi, jest to zawsze stała w stosunku do ramienia silnika poruszającego go w kółko u góry wału. Oznacza to, że nie jest potrzebne łożysko wałeczkowe, ponieważ nie ma względnego ruchu, a wałek automatycznie przyjmie ten ustalony kąt. Ramię silnika napędowego poruszające górną część wału prawdopodobnie nie będzie długie, ponieważ Skinner najwyraźniej przesuwa górną część swoich wałów o około 40 mm od linii środkowej dolnego czopa, robiąc tylko jeden stopień dla kąta wał po każdej stronie pionu.

Oczywiście nie jest konieczne przekształcanie mocy wyjściowej w energię elektryczną, a zamiast tego można ją wykorzystać w taki sam sposób, jak Skinner, napędzając urządzenia mechaniczne, takie jak pompy wodne do nawadniania lub wydobywania wody ze studni, operacje mielenia do przetwarzania ziarna lub do obsługi dowolnej formy wyposażenia warsztatowego. Nie jest również konieczne budowanie urządzenia w pobliżu tak dużego jak Skinner, a małe wersje mogłyby być używane do zasilania systemów oświetleniowych, obsługi wentylatorów lub systemów chłodzenia lub do innych drobnych wymagań domowych.

Moc wyjściową z maszyny można zwiększyć, zwiększając ciężar przymocowany do wału wyjściowego lub zwiększając długość ramienia utrzymującego ciężar, lub przechylając wałek wyjściowy pod większym kątem (co zwiększa potrzebną moc wejściową, ale prawdopodobnie nie za dużo), a może poprzez powiększenie całości, aby była fizycznie większa. W konstrukcji Skinnera zastosowano usztywniające usztywnienie wału wyjściowego, co sugeruje, że im lżejszy wał, tym lepsza wydajność. Z tego powodu w prototypowej konstrukcji może być używany drewniany trzon o przekroju kwadratowym 33 mm, ponieważ jest on zarówno lekki, jak i bardzo mocny i sztywny oraz ma dobry kształt zapewniający brak poślizgu ramienia podtrzymującego ciężary. Wierzchołek wału jest nieznacznie zmniejszony, dzięki czemu ma okrągły przekrój. Silnik o prędkości 300 obr./min obraca się z maksymalną prędkością 5 obrotów na sekundę, dlatego nadaje się do obracania wału osi. Odpowiedni, niedrogi silnik tego typu wygląda następująco:




Silnik musi być połączony z wałem w prosty sposób, co zapewni, że nie będzie poślizgu wału:




Być może wystarczające byłoby wycięcie otworu o odpowiedniej wielkości przez pasek materiału i użycie paska metalu wciśniętego w płaską powierzchnię wału napędowego silnika (oprócz tego, że otwór jest ciasno pasowany). Przykręcany kołnierz lub warstwa żywicy epoksydowej mocno przytrzymuje płytkę na silniku, gdy płytka jest umieszczona poniżej silnika, dzięki czemu grawitacja ma tendencję do ciągnięcia płyty z wału silnika przez cały czas.

Początkowo założono by, że łożysko kulkowe lub łożysko wałeczkowe byłoby potrzebne w tym ramieniu silnika, ale tak nie jest, ponieważ wał osi nie obraca się względem ramienia silnika i podczas gdy wał osi może być luźno osadzony w dziura, na pewno nie ma potrzeby łożyska.

Komercyjny regulator prędkości silnika prądu stałego może być wykorzystywany do stopniowego zwiększania prędkości obrotowej wału ze startu stacjonarnego do wybranej prędkości obrotowej:




Zastosowanie takiego komercyjnego modułu oznacza, że do zbudowania działającego generatora tego typu nie jest wymagana znajomość elektroniki.

Istnieje wiele opcji zapewnienia niezbędnej masy, która napędza generator. Jedną z możliwości jest użycie trzpienia ze sztangą o dowolnej wymaganej masie, co jest bardzo prostą zmianą:




Jeden z uchwytów ręcznych można wyciąć i użyć bezpośrednio jako elementu montażowego, być może tak:




Ten prosty układ umożliwia dodawanie i zabezpieczanie tarcz obciążników w dowolnej żądanej kombinacji. Ponieważ hantle są dostarczane w parach, po każdej stronie znajdują się cztery dyski, co pozwala na szeroki zakres obciążeń rosnących przy skokach zaledwie 1 kg, co jest bardzo wygodne. Jeśli wał osi ma kwadratowy przekrój, ramię dźwigni nie ma tendencji do ślizgania się po wale

Poniższe szkice nie są skalowane, ale jedną z form konstrukcji może być:







W przypadku tego stylu konstrukcji cztery kawałki, być może, 70 x 18 mm struganego drewna o kwadratowej krawędzi, są cięte na około 1050 mm, a dwa kawałki 33 x 33 x 65 mm epoksydowane i przykręcane do dwóch kawałków, 18 mm od końców :




Następnie cztery elementy są skręcane ze sobą, spoczywając na płaskiej powierzchni:




Następnie wkręca się trójkąty usztywniające narożniki z MDF:




Następnie deska przymocowana na całej szerokości deski o wymiarach 130 x 25 mm i przykręcona:




Następnie dwie długości drewna o grubości 18 mm o długości około 180 mm są epoksydowane i przykręcane do środka deski o grubości 25 mm, pozostawiając prześwit 70 mm na końcu deski:




Dwa drewniane paski o długości 1350 mm są cięte i montowane pionowo, przymocowane śrubami przechodzącymi w górę przez deskę o grubości 25 mm oraz za pomocą trójkątów wzmacniających MDF po jednej stronie i przez dolny koniec pionów. Jeśli poziomica zostanie zastosowana w celu zapewnienia, że pionowe drewno jest rzeczywiście pionowe, wówczas cztery narożniki ramy podłogowej należy obciążyć, aby przezwyciężyć wszelkie skręcanie, a rama podłogowa musi być rzeczywiście pozioma przed przymocowaniem pionowego drewna:




Każdy pion musi być usztywniony z obu stron ukośnym paskiem, metalowym lub drewnianym:




Listwa drewniana o grubości 18 mm jest przykręcona do górnych części pionów. To celowo ustawia drewno o 18 mm od środka, ponieważ silnik, który obraca górną część wału osi, musi być przymocowany do środka tego najnowszego drewna i umieszcza wał silnika bardzo blisko środkowego punktu podstawy:




Jedną niewielką wadą jest to, że potrzebny jest element uszczelniający do trójkątnych elementów wzmacniających MDF, które zwiększają sztywność ramy u góry:




Na tym etapie konstrukcja będzie wyglądać następująco:




W tym momencie można zamontować silnik o prędkości 300 obr./min z ramieniem siłownika i skrzynią kontroli prędkości. Silnik jest umieszczony centralnie, a skrzynkę sterującą można ustawić w dowolnym miejscu dogodnym. Skrzynka kontrolna to zaledwie 12-woltowy zestaw akumulatorów o pojemności 1,2 V NiMh typu AA połączony za pomocą przełącznika przyciskowego push-to-make i komercyjnego kontrolera prędkości silnika prądu stałego z silnikiem o prędkości 300 obr./min. Dzięki takiemu układowi silnik może być zasilany przez naciśnięcie przycisku i powolne zwiększanie prędkości od nieruchomej, dzięki czemu ciężar wirnika porusza się stopniowo coraz szybciej, aż do osiągnięcia najlepszej prędkości roboczej. Gdy wszystko jest na swoim miejscu, wyprostowana moc alternatora jest podawana do skrzynki sterującej, dzięki czemu można zwolnić przycisk Start, a urządzenie samoczynnie zasila się z części mocy wyjściowej. Początkowy krok wygląda następująco:




Należy wyjaśnić, że z wyjątkiem deski o grubości 25 mm cała ta konstrukcja jest obciążona bardzo lekko, ponieważ obracanie górnej części wału osi w ogóle nie wymaga dużej mocy ani wysiłku. Prawie cały ciężar obrotowy znajduje się na dole wału osi, a ciężar ten opiera się na jakimś łożysku, który spoczywa na środku deski o grubości 25 mm.

W przypadku małej wersji generatora, takiej jak ta, masa obrotowa nie musi być aż tak duża, a zatem siły generowane przez ciężar i jego obrót wokół łożyska nie muszą być najważniejsze. Jednak pomimo faktu, że mamy do czynienia tylko z ograniczonymi siłami, które mogą być przenoszone przez proste elementy, ludzie mogą być skłonni do stosowania łożyska oporowego zamiast pozwalania ciężarowi spoczywać na wale alternatora. Takie łożysko może wyglądać następująco:




W tym przypadku podstawa i pierścień wewnętrzny nie poruszają się, podczas gdy górny pierścień zewnętrzny obraca się swobodnie i może obracać duże obciążenie. Jeśli zdecydujemy się na użycie jednego z nich, wówczas można zastosować taki układ:




Ta kombinacja ma kołpak (pokazany na żółto) z przymocowanym do niego centralnym pionowym wałkiem (żółty), szczelnie otaczającym górny pierścień łożyska, którego dolny pierścień jest bezpiecznie przymocowany do deski o grubości 25 mm (szarej), być może za pomocą żywicy epoksydowej ( purpurowy). Umożliwia to swobodny obrót górnego pierścienia i wału pionowego przy znacznym obciążeniu. Przystawka odbioru mocy w pokazanym układzie pochodzi z wału wystającego pod deskę. Ogólnie rzecz biorąc, moc wyjściowa energii elektrycznej rośnie wraz ze wzrostem prędkości obrotowej, więc pożądane jest zwiększenie alternatora, aby obracał się on znacznie szybciej niż wał osiowy, a to ustawienie może być do tego dogodne. Jeśli ważne jest, aby przystawka odbioru mocy znajdowała się nad deską, wówczas można użyć mocnego wspornika, aby podnieść łożysko wystarczająco wysoko nad deskę, aby to osiągnąć.

Na łożysko działają dwie oddzielne siły. Jeden jest zawsze skierowany w dół, ponieważ łożysko podpiera obracający się ciężar:




Następnie występują siły boczne powodowane przez obrót (niezrównoważonego) ciężaru:




Ta siła boczna jest zwykle uważana za poważny problem, jednak w tym przypadku ciężar nie jest zawracany i próbuje uciec z szybu w kierunku poziomym, ale zamiast tego ciężar obraca się pod wpływem grawitacji napędzany własnym waga, a generowane siły są zupełnie inne iw innym kierunku. Ponadto prędkość obrotowa jest bardzo mała w porównaniu z prędkościami, o których automatycznie myślimy przy rozważaniu masy orbitującej, zwykle ten obrót wynosi tylko między 150 a 300 obr./min.

Jeśli chodzi o obciążenie silnika napędzającego oś, sytuacja wygląda następująco:




Jest to pozycja w spoczynku. Naciągnięcie wału silnika u góry wału osi wynosi W x d / h, gdzie W jest ciężarem na końcu ramienia d. Sytuacja zmienia się natychmiast, gdy górna część wału osi jest obracana, a ciężar W zaczyna się kołysać pod wpływem grawitacji.

Powiedziano mi, że wałek osi musi być lekki. Przy małych ciężarkach sztywny drewniany wałek jest odpowiedni i nie ugina się pod obciążeniem. Jestem pewien, że spód wału osi wymaga uniwersalnego złącza i głównej wersji tego generatora, w którym ciężary są bardzo wysokie, co z pewnością jest prawdą, ponieważ wałek ugnie się, jeśli zostanie zaprojektowany zgodnie z jego minimalną specyfikacją, ale pod tymi znacznie mniejszymi naprężeniami w warunkach nie będzie wyginania wału, gdy zostanie on pociągnięty na bok, a ponieważ kąt wału jest stały, nie uważam, aby takie połączenie było konieczne. Jednak wiele osób będzie chciało dołączyć jedną. Łożyska występują w różnych formach, a jedno z nich wygląda następująco:




Należy pamiętać, że jeśli takie złącze jest zamontowane, to nie będzie w ciągłym ruchu, to znaczy, że złącza przyjmą jedną konkretną pozycję i utrzymają tę pozycję przez cały czas działania generatora .

Kompromisem byłoby zapewnienie ruchu zawiasowego w jednej płaszczyźnie poprzez obrócenie przegubu wału osi tuż nad łożyskiem oporowym:




Połączenia elektryczne są dość proste:




12-woltowy akumulator o pojemności 1,2 V typu AA jest podłączony do regulatora prędkości silnika, gdy przycisk przełącznika wciskanego jest wciśnięty. To napędza silnik, a gdy wał osiowy przyspiesza stopniowo, generator zaczyna wytwarzać moc, która jest zawsze podawana do skrzynki kontrolera prędkości. Gdy tylko generator zacznie przyspieszać, przycisk zwalniający może zostać zwolniony, a system działa na mocy wytwarzanej przez generator. Nadwyżka mocy zostanie pobrana z wyjścia generatora, ale te łącza nie są pokazane na schemacie.


Patrick Kelly
http://www.free-energy-devices.com
http://www.free-energy-info.com